Henryk Baranowski

Henryk Baranowski urodził się w 1932 roku w Starogardzie Gdańskim. Pierwsze lekcje malarstwa pobierał w tym mieście u Jana Falkowskiego, a po ukończeniu średniej szkoły zawodowej rozpoczął naukę w Państwowym Ognisku Kultury Plastycznej w Sopocie. W 1951 roku został wolnym słuchaczem Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Sopocie, gdzie uczęszczał do pracowni Juliusza Studnickiego, Jana Wodyńskiego i Janusza Strzałeckiego. Po służbie wojskowej pracował jako plastyk dekorator, a w 1956 roku zgłosił się do Marynarki Wojennej. W 1971 roku otrzymał stopień oficerski.

Tworzył przede wszystkim obrazy marynistyczne, a także pejzaże Kaszub. Malował morze i Gdynię, używając między innymi technik olejnej, gwaszu i akwareli; wykonywał również linoryty. Stworzył około 4000 dzieł. W 1952 roku odbyła się jego pierwsza indywidualna wystawa, a w późniejszych latach uczestniczył w 74 wystawach zbiorowych i 40 indywidualnych. Od 1969 roku należał do Związku Polskich Artystów Plastyków. Był także marynarzem i komandorem Marynarki Wojennej. Zmarł w 2005 roku.

Na podstawie artykułu „Henryk Baranowski (malarz)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.